Binnen in het gitaarhuis

Een huis in Santa Cruz

De middeleeuwse Joodse wijk van Sevilla leeft voort als Santa Cruz, een district dat Wikipedia tegenwoordig beschouwt als de belangrijkste plek voor bezoekers in de stad. De Calle Mateos Gago, het Real Alcázar, de Jardines de Murillo en twee straten vernoemd naar Santa María la Blanca en San José markeren de grenzen, en de kathedraal met de Giralda ligt erbinnen. De pagina van Flamenco Sevilla plaatst La Casa de la Guitarra in een 18e-eeuws huis in het hart van die wijk, op enkele minuten van de kathedraal en de Reales Alcázares. Het straatadres is Calle Mesón del Moro 12, 41004 Sevilla.

De man erachter

De pagina van Flamenco Sevilla vermeldt dat het cultureel centrum werd opgericht door de flamencogitarist José Luis Postigo. De Spaanse Wikipedia registreert twee prijzen die hij in 1983 won: de Manolo de Huelva-prijs op het nationale flamencoconcours in Córdoba, en de nationale gitaarprijs van de Cátedra de Flamencología in Jerez de la Frontera. Er staat ook dat hij in de jaren 1980 El Cabrero, Juanito Villar en El Lebrijano begeleidde. De pagina van Flamenco Sevilla vermeldt dat hij ongeveer tien jaar flamencodans studeerde voordat hij zich op de gitaar richtte.

De collectie

De pagina van Flamenco Sevilla beschrijft een tentoonstelling van flamencogitaren die teruggaan tot de 19e eeuw en noemt het huis het eerste museum ter wereld voor flamencogitaar en de thuisbasis van een van de beste gitaarcollecties ter wereld. Dat zijn de eigen claims van het huis. Het showticket omvat toegang tot de collectie. Antonio de Torres, die in de jaren 1850 en 1860 in Sevilla werkte, is de bouwer op wiens ontwerpen volgens Wikipedia de meeste akoestische gitaren van vandaag zijn gebaseerd; de gids over de gitaargeschiedenis van Sevilla vertelt zijn aandeel daarin.

Lees verder: Het gitaarverhaal van Sevilla

Een boog uit de twaalfde eeuw

Op de pagina van Flamenco Sevilla staat dat tijdens de renovatie van het huis de oorspronkelijke boog uit de twaalfde eeuw werd gevonden, die ooit deel uitmaakte van een Arabisch bad, en dat die boog nu het decor van het podium vormt. Dit is het eigen verhaal van het huis, en alleen een bezoek laat zien hoe het er vanaf de stoelen uitziet. Het geeft de zaal een laag die ouder is dan het achttiende-eeuwse huis eromheen, en dat is een van de redenen waarom Santa Cruz een tweede blik verdient.

Het gedenkplaatje in de straat

Een tegelplaatje aan de Calle Mesón del Moro markeert het huis waar de zanger Silverio Franconetti in de negentiende eeuw woonde; de beschrijving op Wikimedia Commons plaatst het op nummer 12, hetzelfde nummer als het gitaarhuis. Wikipedia noemt Franconetti, geboren in Sevilla in 1831 en overleden in 1889, de toonaangevende figuur van de Gouden Eeuw van de flamenco. Een artikel van Expoflamenco voorziet een jeugdscène van het bijschrift dat Franconetti in 1839 met zijn moeder en broers en zussen aan de Calle Mesón del Moro woonde.

De collectie op zichzelf bekijken

De eigen site van de locatie wijdt een apart gedeelte aan het museum, nodigt bezoekers uit voor een volledige rondleiding en presenteert het museum als dagelijks geopend. De openingstijden kunt u het beste op de dag zelf van die pagina halen, omdat ze kunnen veranderen. Het showticket op deze site omvat de collectie; of een apart bezoek mogelijk is, en onder welke voorwaarden, is een vraag voor de locatie. Op de pagina van Flamenco Sevilla staat dat het huis op een paar minuten van de kathedraal ligt, dus reken op een paar minuten lopen en iets extra's om de deur te vinden.