Η ιστορία της κιθάρας της Σεβίλλης

Ο Torres στη Σεβίλλη

Η Wikipedia αναφέρει τον Antonio de Torres Jurado, γεννημένο στην Almería το 1817, ως τον σημαντικότερο κατασκευαστή κιθάρας που είχε η Ισπανία τον 19ο αιώνα. Η πρώτη του περίοδος κατασκευής, από το 1852 έως το 1870, ήταν στη Σεβίλλη, όπου άνοιξε εργαστήριο στην Calle de Cerrajería, αριθμός 7, από κοινού με τον Manuel Soto y Solares. Έκανε τις κιθάρες μεγαλύτερες, με λεπτότερα, ελαφρύτερα καπάκια και συμμετρικό καμάρωμα σε σχήμα βεντάλιας. Η Wikipedia αναφέρει ότι τα σχέδιά του παρήγαγαν τις πρώτες αναγνωρίσιμα μοντέρνες κλασικές κιθάρες.

Ένας κατασκευαστής, δύο είδη κιθάρας

Το άρθρο της Wikipedia για την κιθάρα φλαμένκο αναφέρει ότι οργανοποιοί όπως ο Torres κατασκεύαζαν κιθάρες σε μια γκάμα τιμών για όλες τις τάξεις στην Ισπανία, και ότι ο Torres δεν ξεχώριζε τις κιθάρες φλαμένκο από τις κλασικές. Ο διαχωρισμός ήρθε αργότερα. Η σημερινή κιθάρα φλαμένκο είναι ελαφρύτερη από την κλασική ξαδέλφη της, με λεπτότερα καπάκια και γκολπεντόρ, αλλά προήλθε από τα ίδια εργαστήρια. Αυτή η κοινή καταγωγή αξίζει να έχει κανείς κατά νου σε ένα σπίτι που εκθέτει κιθάρες και των δύο ειδών.

Το πρώτο καφέ τραγουδιστών

Το άρθρο της Wikipedia για το flamenco αναφέρει ότι η Σεβίλλη απέκτησε το πρώτο της καφέ αφιερωμένο σε τραγουδιστές flamenco το 1881, το οποίο άνοιξε ο Silverio Franconetti, και ότι η αντιπαλότητα μεταξύ τέτοιων καφέ συνέβαλε στη διαμόρφωση του επαγγελματία τραγουδιστή και της ίδιας της τέχνης. Το δικό του λήμμα δίνει τις ημερομηνίες του ως 1831 έως 1889 και τον χαρακτηρίζει κορυφαία μορφή της Χρυσής Εποχής, της περιόδου κατά την οποία δημιουργήθηκαν και ορίστηκαν τα περισσότερα palos. Ένα τέτοιο καφέ χρειαζόταν κιθαρίστες όσο και τραγουδιστές.

Niño Ricardo

Η Wikipedia δίνει ως ημερομηνία γέννησης του Niño Ricardo την 11η Ιουλίου 1904 στη Σεβίλλη. Αναφέρει ότι άρχισε να συνοδεύει τη La Niña de los Peines το 1924 και άρχισε να ηχογραφεί με το όνομά του γύρω στα είκοσι, και ότι το ύφος του γέννησε μια σχολή που ονομάζεται Ricardismo. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, δίδαξε τους Paco de Lucía, Enrique de Melchor και Serranito, και ένα μνημείο στην Plaza del Cristo de Burgos στη Σεβίλλη σηματοδοτεί τον τόπο γέννησής του.

Ο Montoya και η σόλο κιθάρα

Ο Ramón Montoya, γεννημένος στη Μαδρίτη το 1879, συνεργάστηκε με τον τραγουδιστή Antonio Chacón το 1912 σε μια συνεργασία που κράτησε περισσότερο από μια δεκαετία. Η Wikipedia αναφέρει ότι ήταν από τους πρώτους που αμφισβήτησαν τον υποστηρικτικό ρόλο της κιθάρας και εμφανίστηκαν ως σόλο ή πρωταγωνιστές σε συναυλίες, και ότι οι ιστορικοί του αναγνωρίζουν ευρέως την καθιέρωση της κιθάρας flamenco σε αυτόν τον ρόλο. Η ιστορία του ανήκει δίπλα σε αυτή της Σεβίλλης, γιατί είναι αυτό που μετέτρεψε ένα υποστηρικτικό όργανο σε όργανο συναυλίας.

Ο Paco de Lucía και όσα ακολούθησαν

Ο Paco de Lucía γεννήθηκε στην Algeciras το 1947 και πέθανε το 2014. Η Wikipedia αναφέρει ότι συνεργάστηκε με τον τραγουδιστή Camarón de la Isla από το 1968 έως το 1977, ότι το άλμπουμ του σεξτέτου Sólo quiero caminar του 1981 έφερε το περουβιανό cajón στο flamenco, και ότι κέρδισε το Βραβείο Πρίγκιπας της Αστούριας στις Τέχνες το 2004. Η ερμηνεία του το 1991 του Concierto de Aranjuez του Rodrigo μετέφερε την κιθάρα flamenco στο κλασικό ρεπερτόριο, πολύ μακριά από τη σκηνή του καφέ.

Τι σημαίνει αυτό για μια βραδιά

Μια παράσταση μιας ώρας σε έναν μικρό χώρο είναι ο σύγχρονος απόγονος εκείνης της σκηνής του καφέ. Ο κιθαρίστας ορίζει τον τόνο και τον ρυθμό, απαντά στον τραγουδιστή και καθοδηγεί τον χορευτή, όπως ακριβώς έκαναν οι μουσικοί της εποχής του Franconetti. Δεν χρειάζεστε καμία από αυτή την ιστορία για να απολαύσετε την ώρα, αλλά εξηγεί γιατί ένας χώρος στη Σεβίλλη μπορεί να αφιερώσει ολόκληρη συλλογή στο όργανο.

Διαβάστε στη συνέχεια: Βασικές αρχές της κιθάρας φλαμένκο