Γλωσσάρι φλαμένκο

Οι τρεις τέχνες

Τρεις λέξεις καλύπτουν τις τέχνες: cante για την παράδοση του τραγουδιού, baile για τον χορό, toque για την τέχνη της κιθάρας. Η καταχώριση του φλαμένκο στην UNESCO και η Wikipedia χρησιμοποιούν και τις τρεις. Πολλά palos τραγουδιούνται χωρίς συνοδεία, ενώ άλλα έχουν κιθάρα, και κάποια χορεύονται ενώ άλλα όχι. Η UNESCO προσθέτει ότι το toque έχει εξελιχθεί πολύ πέρα από την απλή συνοδεία. Μαζί, οι τρεις τέχνες συνθέτουν μια παράσταση: ένας τραγουδιστής, ένας χορευτής και ένας κιθαρίστας, με όποια ισορροπία επιλέξουν οι καλλιτέχνες εκείνη τη βραδιά.

Palo

Ένα palo είναι το στυλ στο οποίο χυτεύεται ένα κομμάτι, καθένα με τον δικό του ρυθμό, διάθεση και παράδοση. Το άρθρο της Wikipedia για το φλαμένκο θεωρεί το compás ως τον επαναλαμβανόμενο ρυθμό που ανήκει σε κάθε palo. Τρία palos έχουν σημασία για μια παράσταση κιθάρας: alegrías, από το Κάδιξ, με κύκλο δώδεκα χτύπων· bulerías, ένας γρήγορος ρυθμός δώδεκα χτύπων από τη Χερέθ· και siguiriyas, ένα στυλ της οικογένειας cante jondo με τραγικά θέματα. Ποια palos θα εμφανιστούν σε μια δεδομένη βραδιά είναι απόφαση των καλλιτεχνών, και κανένας χώρος δεν μπορεί να εγγυηθεί κάποιο.

Compás και palmas

Το compás είναι το μοτίβο χτύπων που επαναλαμβάνεται. Η Wikipedia λέει ότι κανένα άλλο δυτικό μουσικό στυλ δεν απαιτεί τόσο ακριβή ερμηνεία. Χωρίς κιθαρίστα παρόντα, τα palmas, δηλαδή τα παλαμάκια, ή χτυπήματα σε ένα τραπέζι μπορούν να κρατήσουν τον κύκλο. Σε μια μικρή αίθουσα τα palmas ακούγονται εύκολα και ακολουθούνται εύκολα. Δεν είναι διακόσμηση· είναι ο ρυθμός που γίνεται ακουστός, και ένας καλός ακροατής μαθαίνει να ακούει πού γυρίζει ο κύκλος.

Οι όροι της ίδιας της κιθάρας

Falseta είναι η λέξη για μια σύντομη μελωδία της ίδιας της κιθάρας, που παίζεται ανάμεσα σε τραγουδισμένες στροφές από τον tocaor. Rasgueado είναι το χτύπημα με προς τα έξω κινήσεις των δαχτύλων του δεξιού χεριού, picado είναι δουλειά κλίμακας με μεμονωμένες νότες, alzapúa είναι τεχνική αντίχειρα και golpe είναι ένα κρουστικό χτύπημα στο καπάκι. Ο golpeador είναι η πλάκα προστασίας που προφυλάσσει το ξύλο, και η cejilla είναι καποτάστο, που χρησιμοποιείται συνήθως για να προσαρμόσει την τονικότητα στην έκταση του τραγουδιστή. Το άρθρο της Wikipedia για την κιθάρα του φλαμένκο είναι η πηγή για όλα αυτά.

Διαβάστε στη συνέχεια: Βασικές αρχές της κιθάρας φλαμένκο

Cante jondo

Το cante jondo είναι η κατηγορία του βαθύ τραγουδιού, και η Wikipedia τοποθετεί τις siguiriyas σε αυτήν, χαρακτηρίζοντας το στυλ βαθύ και εκφραστικό, με στίχους για τραγικά θέματα όπως η φυλάκιση, ο θάνατος, η αγάπη και η θρησκεία. Το όνομα εμφανίζεται συχνά σε συζητήσεις για τα πιο σοβαρά τραγούδια του φλαμένκο. Μια παράσταση δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει κανένα, και ένα πρόγραμμα που κινείται από φωτεινά palos σε βαθιά είναι θέμα του σχεδίου των καλλιτεχνών, όχι κανόνα.

Λέξεις του χορού

Μια χορευτική alegrías πρέπει να περιλαμβάνει έξι ενότητες, σύμφωνα με τη Wikipedia: τη salida, ή είσοδο· το paseo, ή περιδιάβαση· το silencio, ένα ήσυχο πέρασμα που η Wikipedia παρομοιάζει με adagio στο μπαλέτο· τη castellana, μια ζωηρή ενότητα· το zapateado, που είναι η τεχνική των ποδιών· και μια καταληκτική bulerías. Αν ένας χορευτής συμμετάσχει στην παράσταση, ίσως μπορέσετε να ακολουθήσετε αυτές τις ενότητες κρατώντας το γλωσσάρι στο μυαλό σας.

Λέξεις στην πόρτα και στον τοίχο

Calle σημαίνει δρόμος, plaza σημαίνει πλατεία και barrio σημαίνει συνοικία, οπότε το Barrio de Santa Cruz είναι η συνοικία Santa Cruz. La Casa de la Guitarra σημαίνει το σπίτι της κιθάρας και ο χώρος αυτοπροσδιορίζεται ως πολιτιστικό κέντρο με μουσείο της κιθάρας. Γνωρίζοντας αυτές τις λίγες λέξεις, οι σελίδες του ίδιου του χώρου γίνονται πιο εύκολες στην ανάγνωση και αποκτάτε ένα προβάδισμα στην εισαγωγή που προηγείται της παράστασης.